امروز بر خلاف دیروز خیلی سرحالم. غصه های امتحانو کنارگذاشتم و تصمیم گرفتم که دیگه واقعا درس بخونم. تازه فهمیدم که با درس نخوندن و کلاس دودر کردن نمیشه به جایی رسید.

باید تلاش کرد.یه تلاش بی وقفه برای جبران عقب موندگیهای گذشته. دیگه فهمیدم که اگه این چهار سال سختی رو تحمل کنم و با جدیت و پشتکار بچسبم به درس، اونوقت یه عمر راحت خواهم بود. فهمیدم که آیندمو هیچکس جز خودم نمی تونه رقم بزنه.

پس به افتخار خودم و این تصمیمای مهمی که گرفتم، امروز کلاس زبان رو دو در کردم و اومدم سایت تا یه کم به وبلاگم برسم. خب دیگه... چیکار میشه کرد؟ از قدیم گفتن:

نرود میخ آهنی در سنگ

ای خدا!!! ما کی میخوایم آدم بشیم؟؟؟؟